Maigret in het wespennest by Georges Simenon

Author:Georges Simenon [Simenon, Georges]
Format: epub

De mis van half elf

Toen het tot hem doordrong dat het zondag was, nam hij er zijn gemak van. Reeds daarvoor had hij een heimelijk spelletje uit zijn vroege kinderjaren gespeeld. Dat deed hij soms ook nog wel wanneer hij naast zijn vrouw lag, maar dan zorgde hij er wel voor daarvan niets te laten blijken. En zij het zich om de tuin leiden, vroeg hem wanneer zij hem zijn kop koffie bracht:

-Waar droomde je van?

-Hoezo?

-Je glimlachte zo verzaligd.

Die morgen in Fontenay voelde hij, alvorens de ogen te openen, hoe er een zonnestraal door zijn oogleden heen drong. Niet alleen voelde hij die, hij had ook de indruk haar door het dunne, prikkende vlies heen te zien en, ongetwijfeld ten gevolge van het bloed dat daar doorheen stroomde, was het een stralende zon, roder dan die aan de hemel, net als op plaatjes.

Hij kon met die zon een hele wereld te voorschijn toveren, een regen van vonken, vulkanen, gulden watervallen die versmolten. Hij hoefde slechts een weinig zijn wenkbrauwen te bewegen, net als een kaleidoscoop en daarbij zijn oogharen te gebruiken als filter. Hij hoorde duiven koeren op een kroonlijst boven zijn raam, toen beierden er klokken op twee plaatsen tegelijk, en hij stelde zich de klokketorens voor die afstaken tegen de hemel, die egaal blauw moest zijn.

Hij bleef zich met dit spelletje onledig houden terwijl hij luisterde naar de geluiden op straat, en toen opeens bemerkte hij, aan het weergalmen van de voetstappen, aan iets eigenaardigs in de stilte, dat het zondag was. Hij aarzelde langdurig alvorens zijn arm uit te strekken om zijn horloge van het nachtkastje te pakken. Het stond op half tien. Wanneer in Parijs, aan de boulevard Richard-Lenoir, de lente eindelijk ook was gekomen, moest mevrouw Maigret nu de ramen hebben opengezet en, in peignoir en op pantoffels, bezig zijn de kamer te doen, terwijl op het vuur een pan met ragout stond te sudderen.

Hij nam zich voor haar te telefoneren. Daar er op de kamers geen telefoon was, moest hij dit uitstellen totdat hij naar beneden zou zijn gegaan om haar daar uit de cel op te bellen.

Hij drukte op het belletje. Het kamermeisje kwam hem nu helderder, opgewekter voor dan de vorige dag.

-Wat wilt u eten?

-Niets. Ik wil alleen veel koffie hebben.

Ze keek weer met diezelfde nieuwsgierige blik naar hem.

-Wil ik een bad voor u laten vollopen?

-Pas wanneer ik mijn koffie op heb.

Hij stak een pijp op, ging het raam openzetten. De lucht was nog kil, hij moest zijn kamerjas aantrekken, maar je voelde al vleugjes lauwe lucht. De gevels, de straatstenen waren opgedroogd. De straat was leeg, af en toe passeerde een gezin in zondagse kleren, een boerenvrouw met een boeket paarse seringen in de hand. In het hotel had het leven blijkbaar ook een rustiger ritme dan op andere dagen, want hij moest een hele tijd op koffie wachten. Hij had de beide brieven, die hij de vorige avond had ontvangen, op het nachtkastje laten liggen. Een ervan was ondertekend. Het handschrift was even keurig als op een gravure, geschreven met inkt zo zwart als Oostindische inkt.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.